Dans og stress

Loksins byrjuðu dansæfingar hérna í skólanum. Kíkti í fyrsta skipti í gær, en það var svona byrjendatími í Rhúmbu og klukkutíma síðar lengra komnir í Social Foxtrot. Fullt af fólki, þar af heljarinnar margir úr tölvunarfræði. (Hélt að svoleiðis nörd væru bara heima í tölvunni...) Fór einmitt með búlgaskri snót hérna úr deildinni sem hefur einnig dansað talsvert áður. Af þeirri ástæðu voru tímarnir örlítið pínlegir, en til að gera langa sögu stutta fer ég í kvöld í prufu fyrir keppnislið Cornell í dansi. Ef maður kemst inn er það að vísu svolítil binding, því þetta eru a.m.k. fjórir tímar af dansi á viku. Sjáum til hvernig fer. En ofsalega er nú gaman að geta farið að dansa aftur.
Ákvað að skoða prófbókina fyrir fagið sem ég náði helmingnum í. Allt eðlilegt þar til á síðustu síðunni, en þar var ritað "-12 Absent" fyrir eina spurninguna. Eftir smá umhugsun komst ég að því að kjáninn ég hafði tekið eina svona fylltu-inn-í-eyðurnar spurningu og leyst hana á prófblaðið sjálft (í stað þess að færa það inn í prófbókina)! Svona er maður snjall. Kíkti strax á kennarann og spurði hvort hann gæti nokkuð litið á prófblaðið mitt. Þá kom svona "æ!" svipur á hann og hann sagði mér varlega að þau hefðu öll verið send í endurvinnsluna. (það kom svona grá hugsunarblaðra á mig eins í teiknimyndasögunum).Við ákváðum á endanum að ég skyldi leysa spurninguna aftur í beinni fyrir hann á töflunni. Þetta er nú það mest stressandi munnlega próf sem ég hef farið í því prófessorinn gerði þetta að algjörri yfirheyrslu, "ertu nú ALVEG viss? hvað ef þetta og þetta? hvað er annars þetta? ertu alveg viss?" Að lokum þegar ég hélt að hann myndi bara að hlæja að lausninni minni (sbr. "guð, hvað þetta er kolrangt hjá þér auminginn þinn!") sagði hann að hún væri hárrétt og skyldi hækka mig. Þetta endaði með því að ég hamingjusamlega náði öllum þremur prófunum sem ég reyndi við. Sama kom fyrir hann Georgios sem fékk einmitt svipaða hækkun í sama fagi (þeir skyldu ekki skriftina hans og nenntu ekki að lesa ritgerðarsvörin sem hann gaf við stuttum spurningum). Svo hér ríkir mikil gleði, eins sjá má á þessum geðsjúklingum á myndinni.
Annars er dagurinn í dag heldur þjappaður. Í upphafi er kennslustund úr 615 - Peer-to-peer systems sem krafðist lesturs á þremur stórum tímafrekum greinum, því næst er fyrsta kennslustundin mín sem ég þyrfti sannarlega að fara að undirbúa, og að því loknu er ég með tæknilega umsjón yfir svona colloquium (stórum fyrirlestri). Þá þarf maður að undirbúa eigin fyrirlestur sem ég held fyrir krakkana hérna sem hittast annað kvöld í Fræðilegur umræðuhópur (sem hljómar ferlega hallærislega á íslensku) sem rabbar saman um það sem er að gerast í fræðilegri tölvunarfræði og kynna nýlegar greinar af ráðstefnum og svona. Þurfum svo að kaupa okkur flugmiða til Utah yfir vorfríið (sjá fyrra blog). Fullt af fjöri! Myndin hér til hliðar er annars öllu ótengdur pólítískur áróður.
Fimmaurabrandarar öðluðust nýja merkingu þegar ég heyrði þennan: "Hvað er grátt? Veit ekki...? Bráðnuð mörgæs!" (Mér er ávallt hugsað til Baldvins þegar ég heyri svona).Annars má finna nokkuð skondin samskipti milli Kanadabúa og Bandaríkjamanna hér. (Að vísu er sagan ekki alveg sönn eins og má sjá hér, en það sakar ekki). Talandi um Baldvin, (hæ Baldvin!) þá var kappanum um og ó yfir aðför mína að nafninu "Sturlu" og sendi mér hvorki meira né minna en lista yfir allar Sturlur heimsins og var reiðubúinn að fórna geit ef þær væru ekki allar karlkyns. Þvílík sturlun, ég sem var bara að gera létt grín :-)
Annars á hún Röskva systir (eða Rölla eins og hún kallar sig) afmæli í dag og fer því að nálgast tvítugsaldurinn! (Ef ég reikna rétt verður hún 14 ára). Til hamingju með afmælið (til hammó með ammó!). Vona að pakkinn sem ég sendi fyrir viku síðan fari nú að skila sér, efast um að tollurinn hafi nokkurn áhuga á honum. Þarf nefnilega að deila með heiminum hvað ég setti í hann (hehe)...














































