Fyrsti Vesturfarinn

Jæja, þá er það komið á hreint. Halli kemur í heimsókn á mánudaginn kemur og verður í um viku. Það er þegar búið að plana stóran hluta tímans sem hann verður hérna, og viti menn - hann á einmitt rétt á mjólkurhristingi á minn kostnað þegar hann kemur hingað út! Þetta verður auðvitað bara djamm, eins og allir sem þekkja okkur vita, rokna fyllerí með tilheyrandi minnisleysi og timburmönnum. Á sama tíma fær svo Georgios grískan nema í heimsókn sem fékk tilboð frá Cornell. Það verður því eitthvað sniðugt gert í sameiningu...

Það var verið að létta á manni aðeins með að þurfa aðeins að flytja fyrirlestur um þrjár greinar í stað fjögurra á þriðjudaginn sem ég lofa guð fyrir. Það helsta annað: Heimadæmaskil á morgun, fara yfir prófið sem ég var að sitja yfir á morgun, versla útifatnað fyrir Utah ferðina, afmælisgjafir handa Emblu og taka þátt í danskeppni í Binghampton á laugardaginn, Halli kemur á mánudaginn, fyrirlesturinn á þriðjudaginn, fundur með Kleinberg á miðvikudag sem ég þarf að rannsaka eitthvað fyrir, og svo koma allir nemarnir í heimsókn og fara í pakkaða dagskrá með mér og öðrum fram á næsta sunnudag. Æ, svo á að skila forritunarverkefni (búa til peer-to-peer kerfi) eftir viku... En þetta er bara fjör.

Veðrið hérna er stórskrýtið. Síðasta fimmtudag var vor í lofti, og 13 stiga hiti. Daginn eftir var 13 stiga frost. Svo hlýnaði smátt og smátt, en núna er 6 stiga frost og snjóar (og mun víst halda því áfram næstu daga). Ég sem hélt að það væri að vora. *andvarp* Hlýtur nú samt að fara að líða að því.

Nú vill svo til að þeir þrír sem ég umgengst hér mest eru grænmetisætur. Þetta atvikaðist þannig að Georgios ákvað að prófa að hætta að éta kjötmeti og líkar það vel. Þetta hefur samt litlu breytt í matmálstímum hjá okkur þar sem hér er allt vaðandi í lystilega góðum grænmetisréttum. Spurning hvort maður feti í þeirra farveg? Annars er maður nú kominn hálfa leið, einu dýrin sem maður lætur upp í sig hérna eru fuglar (kjúklingur) þar sem vonandi er minna um hormóna og aðra óhollustu en í spendýrakjötinu hérna (en þetta er auðvitað óskhyggja). Á myndinni má sjá afmælisgesti Bistru (mynd frá því í fyroftra), og þar af eru fjöldamargar grænmetisætur. Einn í hópnum, hann Thanh frá Víetnam, borðar þó allt sem hreyfist (og hristir það sem ekki hreyfist), þ.á.m. hunda, ketti og slöngur. Að hans sögn bragðast kettir eins og kanínur, en það segir mér meira um Thanh en um bragðið.

Ef ykkur vantar eitthvað bráðfyndið og ósmekklegt að skoða fyrir dagamun þá bendi ég á http://www.tshirthell.com/hell.shtml sem inniheldur alls kyns illkvittna og fordómafulla boli sem hægt er að kaupa. Hér eru nokkrir:


Ég verð að lýsa yfir mikilli óánægju með þátttöku í þrautunum að undanförnu. Ég sé langa lista af reglulegum heimsóknum frá meintum stærðfræðingum og skákmönnum en ekkert bólar á svörum. Skamm. Því bregð ég á það ráð að hafa nokkrar þrautir í gangi í einu. Ég hef því nýja hérna:

Þraut 8: Skákþrautin úr síðasta bloggi er ENN virk. Hún er ekki mjög erfið...

Þraut 9: Hvar og hvenær er þessi mynd tekin? (Nánar tiltekið, í hvaða landi og hvaða ár. Ágiskanir verða að innihalda svör við báðum spurningum.)

Jæja, þá er að demba sér í háttinn.

Síðasta vika...

Google kom í heimsókn til okkar í vikunni að trekkja okkur til að sækja um hjá þeim. Fengum pizzur, boli og nammi, og svo var happdrætti um stærri vinninga (á borð við hátalara, töskur og stóla). Fyrirlesturinn hjá þeim var fínn þó svo að þeir hefðu eins getað sleppt því að taka á móti spurningum því þeir mega víst ekkert upplýsa um hvernig hlutirnir virka hjá þeim. Dágóður hluti fór í að tala um aðferðir eins og keyword stuffing sem er leið spammaranna á netinu til að koma heimasíðunum sínum (með sínum asnalegu vörum á borð við Viagra, typpalengingapumpur og "ekta" Rolex úr) ofarlega á niðurstöðulista hjá Google. Það er áætlað að um 50.000 manns vinni eingöngu við það að finna leiðir til að láta þetta gerast. Ef þetta er rétt, verð ég að segja að það er töluvert - ímyndið ykkur að sjötti hver Íslendingur sem þið sjáið vinni við að klekkja á Google. Annars munum við sennilega fá fleiri svona stórfyrirtæki í ráðningaherferðir til okkar á næstunni, alltaf gaman að vera í eftirsóttri tölvunarfræðideild. Hugsa samt að ég taki því bara rólega í sumar og sæki ekki um á þessum stöðum, geri það frekar á næsta ári. Ætla þá kannski að fá rannsóknastyrk hérna í sumar, kíki kannski á klakann (og hugsanlega til Grikklands ef tími gefst), og svo kemur familían í góðan mánuð í heimsókn þannig að það verður líklega nóg um tilbreytingu!

Við tókum upp á því í einni fyrstaársskrifstofunni að hittast á föstudögum og kynna rannsóknirnar okkar fyrir hverju öðru. Þetta hefur reynst sérlega áhugavert þar sem fólk er að vinna á mjög svo ólíkum sviðum og er með margar skemmtilegar hugmyndir. Ætti kannski að rita niður lista næsta föstudag og deila með ykkur lesendum. En annars er gríðarlega mikið um svona rannsóknakynningar, það eru 2-3 fyrirlestrar á dag þar sem fólk úr deildinni (eða jafnvel öðrum skólum) kynnir nýjar niðurstöður yfir snæðingi, við fræðilega sinnuðu nemarnir hittumst eftir að hafa klórað okkur í gegnum einhverja súrar stærðfræði/tölvunarfræðigreinar og kynnum fyrir hinum, og loks eru áfangarnir sem maður er að taka gegnsósa af svipuðum fyrirkomulagi. Það er því ljóst að maður deyr ekki heiladauða hérna (og ekki sveltur maður). Kannski hið gagnstæða - maður springur brátt úr upplýsingum!

Kannaði bandaríska siði núna á föstudaginn og skellti mér á date. Hitti þarna hressa og skemmtilega tónlistarsnót sem kemur úr öðrum háskóla hérna í bænum. Þess ber kannski að geta að date hérna er sérlega sakleysislegur og reyndar hversdagslegur viðburður, en þetta var bara ansi skemmtilegt. Ætlum að reyna að hittast aftur von bráðar. Verð að segja að þetta sé uppbyggilegri grundvöllur til að hitta hitt kynið en á blindafylleríi í miðbænum eða þaðan af verra. Annars er þetta ekki alltaf eintóm hamingja eins og má sjá á blogginu hans Matta.

Nú fer senn að koma í ljós hvort Halli komi í heimsókn eftir viku eða ekki - það er svaka fyrirvari á þessu hjá okkur :-) Ef hann kemur hittir hann nefnilega einmitt á heimsóknardagana sem maður er búinn að vera á fullu að skipuleggja. Svaka heppilegt ;-) En látum okkur fyrst sjá hvort hann fær (frí)miða!

Annað á döfinni er að ég var að kaupa mér gönguskó og fatnað fyrir Utah gönguna, og spariföt fyrir danskeppnina næstu helgi. Svo var súkkulaðismakkið á mánudaginn hrein snilld, fengum fullt af eðalevrópsku súkkulaði til að japla á heilan klukkutíma. Gekk svo frá dagskránni á heimasíðunni fyrir nemendurna sem koma í heimsókn, en hana má finna hér. Hún inniheldur slatta af skemmtilegum myndum frá honum Raghu, nokkrar þeirra eru hér.


Maður hefur nú ekki mikið annað merkilegt að segja. Ætli það sé ekki alltaf svona tími á árinu þegar allt kemst í rútínu og ekkert markvert nýtt gerist... (köllum þetta fixed point) Kannski er það bara ágætt. Þó við séum í eðli okkar forvitnar verur (er það ekki ástæðan fyrir tilveru vísinda og trúarbragða?) og til í að prófa nýja hluti (tilbreytingu), þá er það alltaf í hófi þar sem okkur líður best í öryggi endurtekningarinnar. Ætli forvitni sé ekki minnkandi fall af aldri: er maður frekar til í að skoða heiminn og prófa nýja hluti þegar maður er ungur, og svo fer maður frekar að vilja koma sér fyrir í einhverskonar "vinna á daginn, fréttir á kvöldin" rútínu eftir því sem maður eldist? Svo mikið er víst að kisan míń heima er talsvert minna forvitin núna en áður fyrr þegar hún var minni um sig. Hún sýnir því afar takmarkaðan áhuga að læra eitthvað nýtt eða kanna heiminn, og er skíthrædd við alla aðra ketti. Fékk annars að sjá flykkið í gegnum webcam dag, og heyrði þá sögu að fjölskylda sem kom í heimsókn heim um helgina spurði "Nei, vá, er hún bara kettlingafull?" Þetta fer að komast í vana, vona bara að kisa verði ekki sár.

Þrautin: Það var heldur lítil þátttaka í þrautinni að þessu sinni og er mér hulin ráðgáta hvers vegna það sé. Sennilega eru allir aðrir líka að þykjast vera uppteknir svo að ég verð bara að upplýsa ykkur um svarið. Spurt var: Látum p(x) vera margliðu með heiltölustuðla. Gerum ráð fyrir að til sé náttúruleg tala c þannig að c gengur ekki upp í p(1), p(2), ..., p(c). Sýnið að p(b) sé ekki núll fyrir allar heiltölur b.

Hér er lausn: "Gerum ráð fyrir að til sé b þannig að p(b) = 0. Þá má rita p(x) = (x - b)q(x) þar sem q(x) er margliða með heiltölustuðlum. Við getum ritað b = ct + r þar sem t er einhver heiltala og r er þannig að 1 <= r <= c (færum bara t til fá þessi mörkin fyrir endapunktana). En þá er p(r) = (r - b)q(r) = (r - ct - r)q(r) = -ct q(r) svo c gengur upp í p(r). Þetta er mótsögn, svo ekkert slíkt b getur verið til."

Þraut 8: Hvítur leikur og sendir svartan grátandi heim.

Dagur heilags Valentínusar

Í dag er hér hægt að kaupa heilan helling af blómum og sætindum sem merkja má með "Happy Valentine's Day!" eða "Roses are red, violets are blue, ____" kortum. Annars voru nemendur líka að selja rósir sem voru samansettar úr ónotuðum smokkum. Sýnist nú samt einhvernveginn eins og þetta sé ekkert stærsti dagur ársins hérna. Kannski er það bara ég. O, jæja :-)

Maður er enn að jafna sig eftir skíðaferðina um helgina. Þessir stórkostlegu sparmiðar sem við höfum notað og eiga bara að gefa okkur aðgang að örfáum litlum brekkum svínvirka í stærri lyfturnar því þar er eitthvað vonlítið eftirlit. Við fórum sjö saman í brekkurnar, ég og Lars fórum snemma og vorum mættir kl. 8 en hinar purkurnar nokkrum tímum seinna. Tveir okkar, Georgios og Raghu, voru að fara í fyrsta skipti og eyddu því megninu af deginum í jafnsléttu sem þeir kölluðu "brekkur". Þeir höfðu víst sérlega gaman að þessu, og náðu myndum af hvorum öðrum dettandi í lyftunum. Undir lokin voru þeir komnir með grunnatriðin á hreint og skelltu sér fíldjarfir í barnabrekkuna. Við hinir eyddum hins vegar tímanum í öllum þremur bröttustu brekkunum
á svæðinu. Fyrsta mál á dagskrá var að ná upp hraða. Undir lokin var maður rúma mínútu á leiðinni niður (og þá gefst ekkert svigrúm til að taka einhverjar óþarfa beygjur til að hægja ekki á sér). Vandamál við þetta er að án hlífðargleraugna hættir maður að sjá fyrir tárum sökum mótvinds þegar brekkan er aðeins hálfnuð, svo maður stefnir bara blint áfram og vonar það besta. Fullt af trjám þarna til að faðma í versta falli. Þegar þetta hætti að vera gaman æfðum við smá svig (slalom) með svona hliðum og alles, og undir rest var reynt við smá skíðastökk þar til Lars datt og lemstraði hökuna sína. Einn sem var með í för var á snjóbretti og gerði tilraun til að fara með okkur í stóru brekkurnar, en endaði með því að renna á maganum hálfa leið niður brekkuna og var því ekki lengi að skipta yfir í greiðfærari hlíðar. En þetta var allt saman alveg öldungis skemmtilegt, bara að vona að það verði fleiri snjódagar hérna. Lars var svo sniðugur að taka með myndavél og því eru hérna skot (af mér að sjálfsögðu, sjálfskipuðum nafla alheimsins - eða í það minnsta þessarar síðu) úr brekkunum. Ekki hlæja upphátt að svipnum á mér...

Nóg að gera þessa dagana. Alltaf fleiri og fleiri verkefni fyrir þennan Peer-to-peer system áfanga: nú var kennarinn að skella heimadæmum ofan á fyrirlesturinn og greinalesturinn. Auk þess er Kleinberg með stafla af lestrarefni handa mér sem ég þyrfti að ná að lesa áður en ég hitti hann á morgun. Eftir tæpar tvær vikur er svo danskeppni í Binghamton þannig að við erum að æfa fjórum sinnum tvo tíma í viku til að stílfæra (og æfa keppnisatriðin). Ofan á allt þetta bætist við hellings vinna í tengslum við heimsóknir nemenda sem fengu hérna inn sem ég og tvö önnur sjáum um að skipuleggja. Það fer að komast á hreint hverjir komust inn, og hverjir ætla að koma í heimsóknina, svo við ætlum að vera með nóg af sniðugheitum til að trekkja þau hingað í Cornell. Þessi ósköp verða eftir um 3 vikur. Skal deila með ykkur planinu, og jafnvel hvaðan nemendurnir koma þegar ég veit það sjálfur.

Það hefur eitthvað verið treg þátttaka í síðustu þraut, og jafnvel kveinstafir! Veit að Röskva er í útlöndum í augnablikinu að heimsækja vinkonu sína, svo að sökum slíkrar fjarveru gef ykkur lengri séns. Sýnið nú hvað í ykkur býr! Annars þarf ég að hlaupa út því það er svokölluð "súkkulaðisýning" uppi í skóla eftir 3 mínútur með alls konar smakki (alþjóðlegar súkkulaðitegundir og ég veit ekki hvað (og svo dans strax á eftir svo maður nái þessu aftur af sér :-) Góðar stundir að sinni!

Statuscheck

Hana nú! Hér ákvað Vetur konungur að kyngja niður snjó undanfarna viku og sennilega næstu daga sömuleiðis. Það er því allt voðalega jólalegt hérna í bænum, og strætisvagnarnir eru fjórfalt stappaðri en áður - það eru heilu hóparnir sem fá ekki að fljóta með á hverri stoppistöð. Auk þess eru árnar hérna í bænum allar gaddfreðnar með stórum grýlukertum og tilheyrandi vetrarskrúða. En þessa spikfeitu snjógæs verður maður nú að handsama svo á morgun verður farið á SKÍÐI!! Þetta verður jafnframt fyrsta ferð Georgiosar og Raghus svo það er eins gott að einhver taki myndavélina með. Sjálfur fæ ég núna passa í fleiri brekkur (eitthvað framhald af þessum miða sem ég fékk, sjá síðasta skíðablog) svo loksins getur maður farið að bruna niður brekkur og fengið tilheyrandi tár í augun. Hér má sjá (svarthvíta) mynd af frosnum Taughannock falls sem eru spölkorn frá bænum.

Þessi dansklúbbur sem ég er í er ekki af verri endanum. Nú þegar er maður búinn að mæta á þrjár tveggja tíma æfingar í þessari viku, og sennilega aðra í kvöld, og sífellt að læra eitthvað nýtt. Það er víst þegar búið að skrá okkur öll í keppni í Binghamton (nágrannabær) 25. febrúar. Enn erum að prófa að dansa við alla aðra hérna svo maður er ekki kominn með fasta dansmey. Líður að því hugsa ég. Annars er þessi klúbbur rekinn að held ég öllu leyti af nemendum sem hafa verið að dansa hérna frá því á júratímabilinu. Þau sem sjá um þetta eru öll að keppa sjálf á milljón og geta því gefið sérstaklega góð ráð um hvað virki og hvað ekki.

Er núna kominn í móttökunefnd fyrir þá nema sem boðið hefur verið skólavist frá og með haustinu. Þeir koma nefnilega í svona Visit day sem ég nefndi í fyrra bloggi, í raun tveir dagar þar sem kennarar og nemendur reyna að gera allt sem í þeirra valdi stendur að trekkja þá til að játa tilboðinu með því að sýna þeim allt það sem verið er að rannsaka í deildinni, og hvaða Íþaka er nú fallegur staður. Mitt hlutverk (sem ég geri með tveimur öðrum hérna) er að skipuleggja allt það sem kemur að því síðara, þ.e. að sýna þeim um campusinn og bæinn, skipuleggja hópa til að fara með þá í mat þann tíma sem þeir eru hérna, safna fólki og íbúðum til að sýna þeim hvernig staðalnemandi býr hérna og loks að skipuleggja skauta og partí og svoleiðis hluti til að sýna hvað það sé nú gaman hérna. Þegar ég tala við samnemendur mína hérna segja þeir að það hafi haft mikið að segja með valið hvað nemendur virtust vera ánægðir hérna. Svo virðist sem í sumum öðrum toppskólum í tölvunarfræði að pressa og stress sé óhóflegt, t.a.m. heyrði ég að í UCLA væru prófessorar sem létu tvo doktorsnema hafa sama verkefnið, og sá sem leysir það fyrstur fær styrk, hinn ekki. Fáránlegt rugl, og sóun á doktorsnema. Hér fá nemendur styrk út námið, nokkurn veginn sama hvað gerist (innan common sense marka). Það verður spennandi að sjá hverjir komast inn, hvort þar séu einhverjir aðrir landsmenn eða skandinavíubúar. Þessi ósköp verða annars 2. til 4. mars. Hér eru myndir frá því í fyrra, á hópmyndinni hérna hægra megin má sjá með aðeins tveimur undantekningum hlutmengi þeirra nemenda sem tóku tilboðinu.

Fékk bréf rétt í þessu frá Amazon sem staðfestu að kaup mín af kínverskri lággæðaprentun af Introduction to Algorithms (sjá Kettir og velmegun bloggið) væri svívirða á minn hlut (pínu ýkt kannski) og að "ég skyldi fá þetta borgað". Bíð nú spenntur eftir peningunum, en það fyndna er að þeir virðast ekki hafa neinn áhuga á því að fá eintakið af bókinni aftur. Ef það fer svo fæ ég bók upp á þúsund síður (asnalega prentun reyndar) ókeypis. Ég ætti að gera þetta oftar. Reyndar hef ekki mikið gagn af þessari bók lengur þar sem búið er að fara í gegnum nokkurn veginn allt í henni er. Hmm...

Síðasta þraut: EMBLA = (E+M+B+L+A)³. Stafirnir eru allir mismunandi, og EMBLA er 5 stafa tala en ekki margfeldi (svo E er ekki 0). Fyrir hvað standa þeir?

Mér tókst að gleyma að segja að tölustafirnir ættu að vera mismunandi, og fleira svoleiðis en það sakaði ekki: Halli karlinn var ekki lengi að því að leysa þrautina. Hann gerði það þó með því að prófa alla möguleika sem þarfnast heldur takmarkaðs innsæis, en leysir þó vandamálið. Svo hann hlýtur að launum MJÓLKURHRISTING!! (kannski að hann fái ekki jarðarber á toppinn samt). Svarið hans er eftirfarandi:
FOUND 00000
FOUND 00001
FOUND 00512
FOUND 04913
FOUND 05832
FOUND 17576
FOUND 19683

Þar sem tölustafirnir verða að vera mismunandi og E er ekki 0 er ljóst að EMBLA = 19683. En þá er spurningin hvernig maður fer að því að beita pínulitlu innsæi við að leysa þetta. Það sem ég gerði var að skoða hvaða þriðju veldi eru á bilinu 10000-99999. Þau eru ekki mörg, 22³ er 10648 og 46³ er 97336. Á hægri hlið gætum við í mesta lagi haft 9+8+7+6+5 = 35 innan í sviganum, svo við þurfum bara að skoða tölur á bilinu 22 til 35, hefja þær í þriðja veldi að athuga hvort þversumman sé talan sjálf. Hér sé ég ekki nein önnur ráð en að skoða þessar 14 tölur. Athugum að 22³ = 10648, en 1+0+6+4+8 = 19 sem gengur ekki. Svona gerum við koll af kolli og sjáum að 26³ = 17576, en þar er 7 endurtekin svo við sleppum henni. Við rekumst svo á 27³ = 19683 og 1+9+6+8+3 = 27, og svarið er fundið. Við getum svo athugað hinar sem eftir eru til að sjá þetta er eina svarið sem kemur til greina. Lausnin er því E = 1, M = 9, B = 6, L = 8 og A = 3. Hér til hliðar má svo sjá Emblu að dansa.

En þá kemur sú næsta!

Þraut 7: Látum p(x) vera margliðu með heiltölustuðla. Gerum ráð fyrir að til sé náttúruleg tala c þannig að c gengur ekki upp í p(1), p(2), ..., p(c). Sýnið að p(b) sé ekki núll fyrir allar heiltölur b.

Amerískur fótbolti o.fl.

Ætli maður hafi ekki endað svo á því að taka tilboðinu í keppnisdansklúbbinn hérna - fyrsta æfing í kvöld. Það verður spennandi að sjá hvaða fólk er þarna saman komið, og líka hvaða dansfrú maður lendir á. En þegar maður bætir þeim stundum sem þeir ætlast til að maður noti í dans á viku þá er tæpast mikið eftir, nú þarf eitthvað að láta undan. Sennilega til að byrja með lærdómur og svefn, og svo geðheilsa seinna meir eða jafmvel kúrs. Alltaf fjör að yfirhlaða sig. En þetta er greinilega keppnisklúbbur því það verður tekið þátt í a.m.k. fjórum keppnum fram til apríl sem ég get ekki annað sagt en að sé talsvert.

Í gær braut ég odd af oflæti mínu og horfði á sjónvarp. Nánar tiltekið amerískan fótbolta. Þannig er mál með vexti að árlega límast landsmenn saman fyrir framan skerminn og horfa á úrslitin í þessu undarlega sporti sem nefnast SuperBowl. Kanarnir hérna á fyrsta ári í deildinni buðu okkur hinum í svona matar- og snakkpartí að taka þátt í þessum viðburði og voru jafnframt þeir einu sem skildu hvað í ósköpunum var að gerast hverju sinni. Amerískur fótbolti er nefnilega fullur af alls kyns undantekningarreglum og öðrum kúnstum, t.a.m. þegar einhver hangir í þér eða dregur þig til jarðar (hoppar á þig t.d.) áttu að halda boltanum þar til bæði hné eða olnbogar snerta jörð. Held ég. Með öllum þessum reglum fer megnið af tímanum að skoða instant replay af því sem gerðist og reyna nú að komast að því ramma fyrir ramma hvort olnboginn á leikmanni 79 hafi nú snert jörðina nógu snemma, eða hvort hægt boltinn hafi á einhverjum tímapunkti verið beint yfir endamarkslínunni þegar leikmaður 86 greip hann og datt svo. Já, það er sem sagt svona eiginlegt mark í leiknum, eða endzone, og sömuleiðis einhver risahvísl sem leikmenn geta reynt að sparka boltanum í gegnum þegar illa gengur. Eins og sjá má af myndinni hérna hefur þessi svonefndi fótbolti lítið að gera með fæturnar, nema þá til að hlaupa. Best að hætta að útskýra núna meðan maður er ekki búinn að ljóstra upp allri fáviskunni.

Í desember á hverju ári eiga annars árs nemar að skemmta öðrum aðilum tölvunarfræðideildarinnar (sem er risavaxin) með svonefndu Second year skit og á helst að fara yfir atburði liðins árs. Það er því komin röðin að okkur en maður er strax farinn að pæla í skondnum atburðum sem hægt væri að gera sér mat úr. Það fyndna er að í partíinu í gær komumst við að því að það eru fleiri sem eru í nákvæmlega sömu hugleiðingum svo við ákváðum að bera saman bækur okkar og viti menn, þetta smellpassar saman. Hlakka til að geta hafið tökur...

Á ganginum fyrir utan skrifstofuna mína má sjá fjóra stóra sekki af tættum pappír en þar kunnu að vera umsóknir nemenda fyrir næsta haust. Þetta getur ekki þýtt annað en að umsóknarferlið sé komið mjög langt á leið. Ég bauðst svo til, ásamt einhverjum hópi hérna, að sjá um krakkana sem koma hingað í heimsókn, en reglan er semsagt sú að þeim 35-50 af þeim rúmlega 600 umsækjendum sem komast inn í doktorsnámið tölvunarfræði fá 500$ til að koma í heimsókn og skoða skólann og deildina 2.-3. mars. Það er fínt hótel og eðalmatur innifalinn í heimsókninni, en ég var semsagt að bjóða mig fram í að sýna liðinu campusinn (aðallega deildina þó), fara með þá að borða (frítt fyrir mig, hehe) og skipuleggja skemmtanir með þeim (t.d. fara á skauta eða í paintball eitthvað svoleiðis). Deildin gerir venjulega ráð fyrir því að um helmingur þeirra sem er hleypt inn segi já (athugið að fólk er oft að komast inn í marga skóla og þarf að velja) þannig að það er í okkar verkahring að sjá til þess að það sé rétta fólkið. Ég veit ekki enn hvort einhver íslenskur pjakkur (kvk: pjakka?) hafi sótt um eða komist inn, en slíkt kemur í ljós von bráðar.

Nú komumst við vonandi fljótt að því hvort fyrsti gesturinn hérna úti í Íþöku verði hann Halli kallinn, en hann er að gæla við heimsókn í lok mánaðarins. Ekki eru þó öll kuml komin til grafar, en það væri sérlega gaman að fá að sjá Íslending loksins (hinir íslensku skólafélagar mínir eru heldur ósýnilegir). Vonum bara það besta. Þið hin megið jafnframt fara að hugsa hvenær þið viljið nú koma og skoða herlegheitin hérna vestureftir. Það ætti nú að setja punktinn yfir i-ið að koma nú og krefjast mjólkurhristinganna sem ég er búinn að lofa ykkur.

Þrátt fyrir ótrúlega þátttöku og þrautseigju hefur engum tekist að ná meira en þremur glösum réttum í þrautinni. Því verð ég víst að upplýsa ykkur um það að í glösunum fjórum (sjá fyrri blog) mátti finna pepsi, appelsínusafa, papayasafa og loks trönuberjadjús (með eplaívafi). Þetta þýðir að ég fæ mér bara einn fínan mjólkurhristing hérna. En sennilega var Halli næstur hinu rétta, vantaði aðeins papayadjúsið. Leyfi honum að smakka þetta þegar (ef) hann kemur í heimsókn. Þá er komið að ykkur að endurheimta heiðurinn:

Þraut 6: EMBLA = (E+M+B+L+A)³. Fyrir hvað standa bókstafirnir ef þeir eru allir mismunandi? (Aukaspurning fyrir stærðfræðinga: Er svarið ótvírætt ákvarðað?) Athugið að EMBLA er tala, ekki margfeldi.
Hér má annars sjá hana Emblu litlu að klára morgunmatinn sinn.

Já, og það sem er verra en að finna orm í eplinu sínu er auðvitað að finna hálfan orm í eplinu sínu.

Frekara nöldur

Ég er víst á leið á ráðstefnu á vegum Fulbright í New York dagana 6.-9. apríl (New York Fulbright Enrichment Seminar). Þeir borga hótel, mat og svoleiðis sem er fyrirtak, en ég veit ekki enn hvort þeir skaffi flugfar þó mér þyki það nú líklegt. Titill ráðstefnunnar er "Civic Participation in the 21st Century" en ég hef bara aldrei heyrt almennari titil (nema hjá Reyni). Með öðrum orðum er utanríkisráðuneyti Bandaríkjanna að borga fyrir mig fjögurra daga ferð til að kynnast öðrum útlendingum. Svalt :-) Svona er skipting auðsins í Vesturlöndum hreint mögnuð.


Hef aldrei lesið jafnmikið eins og þessa vikuna frá því að ég fékk Ævintýrabækurnar sem krakklingur. Fyrir utan greinarnar sem ég er að lesa fyrir rannsóknir skellti ofvirki Peer-to-peer systems prófessorinn minn á mig fjórum aukagreinum sem ég á að halda fyrirlestur um ofan á annað vinnuálag (og greinalestur) í kúrsinum. Helgin fer svo líklegast í það að fara yfir heimadæmi hjá gríslingunum mínum, enda verða þetta fyrstu skil og viðbúið að fólk skili gríðarlega löngum lausnum (>10 síður hver). Hreint frábært. Þess fyrir utan er maður að reyna að lesa fyrir hinn kúrsinn, fyrir kennsluna og svo til að koma sér inn í aðvanseraða hluti sem maður "á að kunna" frá grunnnáminu en kann ekki. Þannig að ég hef tekið upp á því að flytja hreinlega inn á þetta líka fína kaffihús (reyklaust, að sjálfsögðu, eins og annað hérna)sem er á leiðinni heim úr skólanum og býður upp á afbragðskakó á góðu verði og lifandi tónlist. Þarna getur maður ímyndað sér að maður sé að slappa af og lesið eina/tvær greinar meðan maður er að því. Fyrirtaks huglygi.
Aldrei hefði ég nú samt haldið að ég yrði kaffihúsamaður. Sennilega eru það reykingarnar, eða blessunarleg fjarvera þeirra. Auk þess eru þarna alltaf tonn af krökkum að læra svo maður er í hvetjandi andrúmslofti... Já, mikið er nú gaman að vera í svona háskólasamfélagi. Því miður var aldrei mikið tækifæri á að njóta svona hluta í HÍ, því þar er aðstaðan fyrir nemendur heldur bágborin. Kannski að Stúdentakjallarinn komist næst því andrúmslofti sem ríkir alls staðar hérna. Þið þurfið bara að koma í heimsókn og sjá með eigin augum :-)
Hér til hliðar átti að vera mynd af "Hot chocolate" en sjáið hvað Google fann. Ég sé þetta alveg fyrir mér, eigendur risakaffihúsa í öngum sínum á auglýsingastofu að spá: "Hvernig í ósköpunum komum við hálfnöktum kvenlíkama inn í kakóauglýsingu?" Hér er lausnin! ... Alveg kostulegt hvernig ólíklegustu hlutir með því að hafa hálfberrössuð súpermódel með í för. Þær eru svo algengar í bílaauglýsingum að þær hljóta að fylgja með sem aukahlutir. Skrítnasta sem ég hef þó séð er kona í bikini sitjandi á þvottavél. Ég sem hefði búist við að flestar þvottavélar landsins væru keyptar af konum, eða er það misskilningur? Hér til hliðar má svo sjá týpíska ísauglýsingu, en á þeim virðist ís ekki alltaf vera borðaður.

Var rétt í þessu að fá tilkynningu um að ég hefði verið valinn í dansliðið sem ég fór í prufu fyrir fyrr í vikunni. Þarf núna að gera upp við mig hvort til sé nokkur tími í stundaskránni, en gert er ráð fyrir að lágmarki 4 klst stífri þjálfun á viku. *hugs*

Hér koma annars nokkrar vel valdar myndir af sólarlögum úr kajaktúrnum í Flórida-ferðinni okkar, allar teknar af honum Raghu (hann tekur allar góðu myndirnar, en við Georgios tökum yfirleitt afrit og segjumst hafa tekið þær sjálfir.)

Fólk hitnar jafnt og þétt með þrautina, og er nú komið með þrjú glös. Ef enginn getur þetta fyrir annað kvöld neyðist ég til að upplýsa alþjóð um svörin og borða mjólkurhristinginn sjálfur!

Smá heilabrot meðan þið eruð að spá í þessu: Hvað er verra en að finna orm inni í eplinu manns?