Fjölskylduheimsókn

Jæja jæja! Velkomin öll.
Þessi blogg mín eru farin að verða eitthvað strjálli en í upphafi. Það virðist nefnilega einhvernveginn alltaf vera meiri tíma hinum megin við ánna. Annars er það svona helst að frétta að sneri aftur eftir kærkomna tveggja vikna dvöl á skerinu og tók fjölskylduna með til baka í heilan mánuð. Skulum skipta þessu aðeins niður...

Flest ykkar sáu mig nú líklega á Íslandi meðan ég var þar, og það var mjög gaman að sjá ykkur öll. Ég hafði erindi sem erfiði og náði að útskrifast sem einkaflugmaður eftir ferð og flug allan sólarhringinn. Er núna í sækja um að fá útgefið bandarískt skírteini til að geta nú flogið um hérna. Það tekur víst a.m.k. 3 mánuði, svo maður vonar að það gerist áður en hinn harði Íþakski vetur skellur á. Annars var ég að sjá hina ansi hvössu An Inconvenient Truth með Al Gore um gróðurhúsaáhrifin svo kannski maður þurfi ekki að hafa áhyggjur af því að það komi yfirleitt vetur.
Aftur að neyslu, hér má sjá gúmmítöffarann Ými að þykjast athuga eldsneyti á vélinni með símann í hinni.
Lenti annars í því að möppudýrin hjá samtökunum sem sjá um Fulbright nema hérna úti, IIE, náðu að klúðra því að senda mér afrit af gögnum sem ég þarf til að geta sótt um visa til USA, svo ég neyddist til að fresta dvölina um nokkra daga meðan þessu var kippt í liðinn. (Umsóknin mín fannst á borði stelpu hjá þeim sem hafði fengið stöðuhækkun).
Þetta endaði því þannig að ég fór degi á undan familíunni út aftur í sól og sumar! Allt í allt kostaði Íslandsdvölin annars litla hálfa milljón - spurning hvort maður þurfi að fara að fækka heimferðum! En svo sér maður svona sólsetur í Laugardalnum og sannfærist um að það sé þess virði.

Ég gisti svo hjá Helga félaga mínum sem er í deildinni minni í Cornell en lifir og hrærist í New York, og fór með honum og kærustu bróður hans á Gay Pride sem var þarna í rigningunni daginn sem fjölskyldan kom. Sérlega áhugavert, skrúðgangan var endalaus og gríðarlega vinsæl og alls kyns lið að finna. Ég vil hvorki vera fordómafullur né hrokafullur, en ég held að ég hafi komið auga á mann í göngunni sem telst sennilega vera á lægsta virðingarþrepi bandarísks samfélags: gráhærður, svartur dvergur í hjólastól og samkynhneigður ef regnbogafánann sem hann veifaði var að marka. Annars var mjög gaman að sjá þetta þarna, alls konar söfnuðir þarna sem voru að auglýsa að guð hafni ekki samkynhneigðum í þeirra kirkju, og svo líka límbrosandi pólítíkusar að reyna að fanga atkvæði þessa 20% New York búa sem eru víst ekki gagnkynhneigðir.

Seinna um daginn plokkaði ég svo upp fjölskylduna og við gengum frá bílaleigubíl frá Hertz sem kostaði tvöfalt uppsett verð (aldrei gleyma að kynna sér tryggingaskilmála fyrirfram) og haldið af stað til Íþöku í rigningunni. Hún ágerðist svo eftir því sem á leið nætur, og skyggnið var brátt orðið rétt um ε > 0 (krrts). Við komumst svo að því seinna að þessi rigning var svo rosaleg að það flæddi yfir marga bæi í fylkinu, og þurfti að rýma fleiri hundruð. Meira að segja vöruflutningabílar og þjóðvegur ekki langt frá okkur sópaðist burt í svona flash flood af uppsöfnuðu vatni þarna um nóttina (sem sagt þjóðvegurinn hvarf!) Skoðið myndina til að sjá þessi ósköp. En allavega, við komumst vel þreytt heim í heiðardalinn í Íþöku í litla sæta íbúð sem mér tókst að leigja fyrir liðið meðan ég svaf í minni eigin...

Næstu daga fór familían í alls kyns skoðunarferðir um campusinn, hið gullfallega svæði í kring, söfn í bænum og ýmsa þekkta veitingastaði. Á meðan á þessu stóð vorum við Georgios að hamast 18-20 tíma á dag að skrifa grein í framhaldi af verkefninu okkar fyrir ráðstefnuna SODA sem var með deadline 5. júlí. Það hafðist og svar berst um hvort greinin sé samþykkt í lok september því samkeppnin er mikil. Áhugasamir geta nálgast þessi kynngimögnuðu hraðskrif með því að hafa samband. Hins vegar fékk fjölskyldan því miður tækifæri til að bjarga sér á eigin spýtur á meðan...

Ég veit ekki betur en stelpurnar og foreldrarnir hafi haft gaman að þessu öllu. Hér að ofan má sjá Röskvu í miðju stökki í hluta Buttermilk fossana, og þar áður er hún uppstillt fyrir framan Taughannock fossinn sem er ekki langt frá Íþökunni. Á þessari er Embla í essinu sínu á all-you-can-eat mötuneyti í Cornell, og myndin að neðan er tekin á Taste of Thai sem er skylduheimsókn allra þeirra sem koma hingað í heimsókn (æðislegur tælenskur matur).

Á hinsta degi okkar í Íþöku keyrðum við grísirnir í rússíbanaskemmtigarðinn Six Flags: Darien Lake sem var í þriggja klukkustunda fjarlægð og lumaði á ýmsum afbragðstækjum! Þar var meðal annars hinn 34m hái Superman rússíbani sem kitlaði magann hreint frábærlega. Hér má sjá fyrsta klifrið.

Eftir ævintýrin í Íþöku og nágrenni var haldið til stórborgarinnar New York þar sem okkar beið íbúð í Brooklyn. Hræðsla um skotárás eða rán í þessu "svarta hverfi" er víst illa ígrunduð því slíkt heyrir víst sögunni til því Brooklyn er komin með svipaðan standard og Manhattan eftir gríðarmiklar breytingar undanfarna tvo áratugi. Meira að segja húsnæðisverðið er orðið það sama.
Við áttum okkur heldur ekkert á því hvað fólk er að tala um að fólk hérna sé óvingjarnlegt úti á götu og allir að flýta sér, í engu Evrópuríki hefur fólk gefið sér jafnmikinn tíma að sýna okkur til vegar og hjálpa okkur sem utankomuliði, og það yfirleitt af fyrra bragði. Hreint til fyrirmyndar verð ég að segja. Allavega, sem betur fer var íbúðin okkar búin loftkælingu því (eins og Hr. Gore segir) sumrin eru farin að verða ansi heit og rök þessi árin.

Að sjálfsögðu breyttist maður í algjöran túrista, svo við fórum öll að skoða hina lítið spennandi frelsisstyttu og Ellis Island, hinn gríðarstóra og fallega Central Park, hið klassíska Empire State (sem varð aftur hæsta byggingin í New York fyrir 5 árum - það er alltaf einhver ánægður í jarðarför), Times í öðru veldi (krrts) með öllu sínu ljósashowi, hið stórkostlega stóra og vel útfærða Metropolitan safn með öllu sínu egypska veldi, hina flottu Brooklyn brú, og hina sérstöku en skemmtilegu Chinatown og Little Italy sem eru innflytjendahverfi á Manhattan.
Svo sáum við Stompistana með sérlega fjöruga sýningu.


Talandi um Little Italy þá vorum við einmitt í ítalska hverfinu þegar Ítalir urðu heimsmeistarar. Hér má sjá mannmergðina og hina gríðarlegu gleði sem vaknaði þegar úrslit þessa annars áhugaverða leiks urðu ljós. Glöggir lesendur sjá kannski fótbolta á flugi á annarri myndinni sem var kastað á milli í öllum látunum. (Þið hefðuð átt að sjá viðbrögðin við skallanum hans Zidane) Á leiðinni heim sáum við svo nokkrar niðurlútar meyjar með franska fánann á hvorri kinn og táraför í gegnum þá miðja.

Fórum á Coney Island sem er strönd syðst á Brooklyn og lumar á svona timeless skemmtigarður sem er nákvæmlega eins og maður sér í bíómyndum frá svona 1960-1970. Það er allt svona geðveikt gamaldags bandarískt, meira að segja freak show og læti! Þarna var rússíbaninn Cyclone sem kom mjög á óvart, þrátt fyrir að vera einn sá elsti sem er enn í umferð kitlaði hann mannskapinn hreint prýðilega.
Hins vegar tókst mér að láta stela veskinu úr vasanum mínum í garðinum með öllum mínum kortum og slíku, m.a. Metropassanum. Ofsagaman. Til að toppa þetta fékk ég að svindla mér inn í metroið á passanum hans Georgiosar (sem var með okkur góðan hluta tímans) og var um leið handtekinn af löggunni ásamt Gogga! Ofsagaman. Fengum báðir sekt upp á $60 sem við vorum náttúrulega himinlifandi með.
Daginn eftir fórum við í svona hearing en þá lýsirðu atburðarásinni fyrir dómara sem tekur allt upp á segulband. Dómarinn sem ég fékk tók eftir því að lögreglumaðurinn hafði gleymt að fylla inn í dagsetningu á sektinni minni og ógildi hana þar með. Talandi um skrifræði. Georgios lenti hins vegar í einhverjum rosalegum fúlum gaur og nú bíður enn eftir dómsuppskurði í pósti. Morale of the story: aldrei lána mér metrokort.


Heyrðu, svo fórum við í dags heimsókn til frænda okkar Guðjóns og fjölskyldu hans á Long Island. Hann er svo vel settur í tölvu- og fjármálageiranum hérna úti (átti einmitt að vera á fundi í World Trade Center þann 11. september sem var frestað!) að hann á heila höll og meðfylgjandi einkaströnd. Jafnframt lumar hann á steiktasta og ofvirkasta hundi sem ég hef séð (já Halli, ofvirkari en Tinna) sem ber nafnið "Jay" (ef maður kynnist honum kemst maður fljótt að því hvað það munar um að láta nafnið vera bara eitt atkvæði). Hér má sjá hann liggja eins og skötu. Vel á minnst, hann borðar allt, þar með talið gulrætur og kex svo það er eins gott að klára af diskinum áður en maður fer á klósettið. Græddi mikið á þessari heimsókn, enda fjör að kynnast betur góðu frændfólki sem maður hefur haft erfitt með að sækja heim þar til nú.

Annars vorum við svo flutt milli íbúða í miðri dvöl því fjölskyldan í þeirri fyrri hafði jafnframt skipt við fjölskyldu í Noregi og kom okkur fyrir á risaheimili hinum megin við Prospect Park garðinn. Þar fengum við ekrurnar af blómum til að sjá um, fiska og sæta gamla kisu (með magakrabbamein greyið) til að gefa og klappa. Ekki nóg með það heldur vorum við Goggi beðnir um að vera viku lengur eftir að fjölskyldan fór til að halda uppteknum hætti, sem er náttúrulega frábært. Ég er núna í augnablikinu í eldhúsinu á neðri hæðinni með svaðalega tónlist á leið að fara að elda kvöldmat, og Goggi er uppi á efri hæðinni að rannsaka (byrjaður að skrifa aðra grein enda snargeðveikur). Þetta er afskaplega indælt líf hérna, enda allt hægt að finna í New York og það hvenær sem er sólarhringsins. Við snúm svo til baka 29. júlí en daginn eftir þarf Georgios að vera fluttur úr sinni íbúð.

Ætla að enda þennan pistil á ferð okkar fjölskyldunnar á vaxmyndasafn Madame Tussaud.
Hitti kunnuglegan gamlan mann þarna á safninu og kenndi honum nokkur undirstöðuatriði, eins og t.d. að það bara má ekki deila með núlli þó að það komi voða flott eðlisfræðitheoría út úr því.

Svo átti ég víst að hafa verið staðinn að verki að framkvæma einhverskonar rannsóknir á einhverri sminkdollu úr Desperate Housewives (held ég) en því neita ég staðfastlega. ("I was just checking if they were real!")

Efsta myndin var tekin þegar stórt grænt Hollywood skrýmsli réðist á okkur. Við föttuðum svo að veifa íslensku vegabréfunum (með fallega bláa litnum) og öskra "we're from ICEland!" og "we are a part of the Coalition of the Willing!" þar til það náði áttum og fór að plaga líbanska fjölskyldu í staðinn. Embla hitti stórstjörnu sína, Bela Lugosi úr Ed Wood myndunum, en var bitin og breyttist strax í Vampyru úr Plan 9. Hér er hún rétt áður en hún lagðist í kistuna.
Röskva fann hins vegar tilvonandi eiginmann sem er hvorki meira né minna en handhafi friðarverðlauna Nóbels! Að lokum komum við auga á vel þekktan hálffullan sjóræningja sem var svo ölvaður að hann tók ekki einu sinni eftir því að fólk væri að taka myndir af honum. Héŕ má sjá systur mínar notfæra sér þetta kjörna tækifæri...



Þraut 13: Þá er það smá heilatyggjó eftir svolitla pásu. Prins nokkur að nafni Karl kemur einn daginn til föður síns og spyr "Hey, ég er prins. Akkuru á ég þá ekki prinsessu, mar?" Þrátt fyrir að ýmsar útskýringar hafi tafarlaust sprottið upp í huga kóngsins, ákvað hann að leika sér aðeins.
"Hlustið nú," mælir kóngur. "Vér skulum stilla 1000 prinsessum úr ríkinu í röð fyrir utan turn þar sem þér verðið læstur inni.
Þér vitið ekkert um þær sem bíða fyrir utan. Þær koma inn hver á fætur annarrar og þér þurfið að ákveða fyrir hverja og eina hvort þér viljið giftast henni eður eigi. Um leið og þér synjið prinsessu fer hún og kemur aldrei aftur. Þessi ferill hættir um leið þér ákveðið að giftast." "Ókei mar..." segir Karl.
"Þetta gerum vér því þér eruð einmitt prins. Hins vegar eruð þér algjör fokking aumingi og því ætlum vér að bæta inn smá aukakröfu: Ef þér giftist ekki prinsessunni með hæsta heimanmundinn af þeim öllum (þær koma jú allar með eitthvað að heiman) höggvum vér af yður höfuðið ... sem er eflaust það sem prinsessan sem þér veljið þráir helst." Karl svitnar. "Sem dæmi, ef inn ganga prinsessur með 3 og 5 gullpeninga sem þér synjið, og svo kemur ein með 1000 gullpeninga sem þér ákveðið að giftast, þá munum vér afhausa yður ef einhver prinsessan sem enn bíður í röð fyrir utan er t.d. með 100.000 gullpeninga. Er það skilið?"

Karl Prins er í vondum málum. En hversu vondum málum er hann í? Sýnið að ef hann er sniðugur (hann er það ekki, en lítum fram hjá því í bili) getur hann haldið höfðinu með a.m.k. 25% líkum. Gæti hann gert betur ef hann væri sniðugri?